Paradontoza to choroba przyzębia. Uszkadza dziąsła i kości podtrzymujące zęby. Bez odpowiedniej pielęgnacji i leczenia paradontoza może powodować nawet stopniową, niezwiązaną z wiekiem, utratę zębów. Może również powodować inne choroby (zwiększa ryzyko udaru, może przyczynić się również do zawału serca). Powoduje również wiele niedogodności w życiu codziennym, które skutecznie utrudniają normalne funkcjonowanie. W tym artykule dowiesz się jakie są objawy i sposoby leczenia paradontozy.
Paradontoza – objawy
Objawy paradontozy są na szczęście łatwo zauważalne i odczuwalne. Dzięki temu, można dość szybko podjąć odpowiednie kroki, które mogą zatrzymać i złagodzić jej przebieg. Pierwszymi sygnałami świadczącymi o paradontozie może być szereg objawów takich jak np.:
- Krwawienie dziąseł po szczotkowaniu zębów, po jedzeniu lub występujące samoistnie.
- Nieświeży oddech, metaliczny posmak w ustach.
- Zauważalna ruchomość zębów i wyraźne zaczerwienienie dziąseł wokół nich.
- Uwidocznienie szyjek zębowych.
- Ból podczas picia gorących lub zimnych napojów.
W bardziej zaawansowanych stadiach choroby w jamie ustnej może pojawić się ropna wydzielina, świadcząca o postępującym stanie zapalnym. Brzydki zapach z ust w przebiegu paradontozy pojawia się na skutek gromadzenia się i namnażania bakterii w ozębnej. Szybka reakcja na pierwsze objawy paradontozy może wpłynąć nie tylko na lepsze rokowanie, ale również zapobiec jej dalszemu rozwojowi oraz cofnąć powstałe skutki.
Paradontoza – przyczyny jej powstawiania
Paradontoza to inaczej zapalenie przyzębia. Stan zapalny powodują bakterie, które przedostają się do kieszonek zębów. Tu mają idealne warunki do namnażania się. Prawidłowo działający układ immunologiczny wykrywa je i odpowiednio na nie reaguje. Pojawia się wówczas stan zapalny i powstają tzw. kieszonki (miejsca, w których dziąsło odsuwa się od zęba).
Najczęstszą przyczyną paradontozy jest nagromadzenie płytki nazębnej na powierzchni zębów. Płytka jest początkowo bezbarwna i „lepka” – jeśli nie będzie regularnie usuwana, a rutynowa pielęgnacja jamy ustnej nie jest dostatecznie dokładna – płytka twardnieje tworząc widoczny gołym okiem kamień nazębny. Kolejne możliwe przyczyny paradontozy to geny (choroba może być dziedziczna), osłabienie układu immunologicznego lub nieprawidłowy skład śliny. Może ona być również chorobą współistniejącą w przebiegu cukrzycy, a nawet pojawiać się w przypadku długotrwałego stresu i niewłaściwej diety. Tak naprawdę większość przypadków paradontozy jest do uniknięcia – wystarczy zadbać o profesjonalną higienę jamy ustnej, używać nici, irygatora i płynu do płukania. Warto również pamiętać o okresowym czyszczeniu zębów – skalingu, który raz w roku jest refundowany przez NFZ. Palenie papierosów może zwiększać ryzyko paradontozy, a w przebiegu jej leczenia – zmniejszać jego skuteczność.
Paradontoza – leczenie choroby dziąseł i przyzębia
Leczenie wczesnej paradontozy można rozpocząć domowymi sposobami. W przypadku jej zdiagnozowania, warto jednak pozostawiać w kontakcie ze swoim stomatologiem. Wiele osób, których dotknął ten problem zastanawia się jak leczyć paradontozę i czy może wpłynąć na jej przebieg domowymi sposobami.
Leczenie paradontozy w domu
Leczenie paradontozy jest ukierunkowane na zlikwidowanie bakterii z kieszonek dziąsłowych, co może wpłynąć na zmniejszenie stanu zapalnego i zatrzymać proces niszczenia kości i dziąseł. Pierwszą rzeczą, którą można zrobić jest regularne i dokładne czyszczenie zębów miękką szczoteczką. Twarde włókna szczoteczki mogą powodować krwawienie dziąseł jak również zaostrzać stan zapalny. To właśnie dlatego – szczoteczki z twardym włosiem nie są rekomendowane przez lekarzy stomatologów. Dobra pasta do zębów z fluorem i antybakteryjny płyn do płukania mogą zmniejszyć liczbę bakterii i tym samym zapobiec powstawaniu choroby dziąseł. Najczęściej stosowane produkty zawierają w swoim składzie chlorheksydynę lub oktenidynę (Eludril, Octenisept Oral Mono, Lacalut activ), które skutecznie walczą z patogenami wywołującymi paradontozę. Należy pamiętać iż długotrwałe stosowanie produktów na bazie chlorheksydyny może doprowadzić do trwałego przebarwienia szkliwa. Na zmiany w jamie ustnej można również stosować ogólnodostępne preparaty antyseptyczne, jak np. Ocenisept. Lek Octenisept ma uniwersalne zastosowanie. Sprawdza się również w leczeniu zmian w jamie ustnej, w tym właśnie działa na paradontozę. Aby leczenie było skuteczne, warto nim regularnie płukać jamę ustną (20 ml przez około 20 sekund). Może być stosowany leczniczo i profilaktycznie.
Leczenie paradontozy u stomatologa
Leczenie zaawansowanej paradontozy jest przeprowadzane przez stomatologa. Na początkowym etapie z pewnością oceni stan czystości zębów i zleci skaling/piaskowanie. Ma to na celu dokładne usunięcie płytki i kamienia z obszaru poniżej linii dziąseł. Bakterie lubią gromadzić się na szorstkich miejscach, wygładzenie zębów minimalizuje ryzyko ich namnażania. Na ostre stany zapalne, konieczne może być wdrożenie farmakologicznej antybiotykoterapii (ogólnej, lub miejscowej – w formie dentystycznego żelu z antybiotykiem). W przypadku bardzo poważnego stanu związanego z paradontozą – konieczne może być przeprowadzenie zabiegu, operacji a nawet przeszczepu kości/tkanek. Sukces leczenia zawsze zależy od stopnia zaawansowania paradontozy, przestrzegania przez pacjenta dobrego programu higieny jamy ustnej i innych czynników, takich jak np. ograniczenie palenia papierosów.
Paradontoza jest łatwa do uniknięcia. Dokładna i regularna pielęgnacja jamy ustnej i zębów, a także cykliczne stosowanie płukanek z zawartością substancji antybakteryjnych (np.: octenisept® oral mono, Eludril) mogą skutecznie zapobiec jej powstaniu i są konieczne w przypadku jej zdiagnozowania. Zdrowa dieta i zaprzestanie palenia są również bardzo korzystne w przypadku działania profilaktycznego. Dobrze jest pamiętać o tym, że paradontoza jest przewlekłą, długotrwałą chorobą zapalną. Jeśli nie zostanie zachowana dobra higiena jamy ustnej, prawdopodobnie powróci.
Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
octenisept® oral mono, octenidini dihydrochloridum, 1 mg/mL, roztwór do stosowania w jamie ustnej
Do czasowego zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej oraz czasowego zahamowania tworzenia się płytki nazębnej, w przypadku niedostatecznej higieny jamy ustnej.
octenisept® oral mono jest wskazany do stosowania u dorosłych.
Skuteczność mikrobiologiczna in-vitro produktu leczniczego octenisept oral mono obejmuje bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne oraz drożdże.
Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą: glicerol 85%, sodu glukonian, kwas cytrynowy, disodu fosforan dwuwodny (do ustalenia pH), makrogologlicerolu hydroksystearynian, sukraloza, woda oczyszczona, aromat miętowy (zawiera glikol propylenowy (49%), mentol (45%), menton (6%)).
Podmiot odpowiedzialny: Schülke & Mayr GmbH, Robert -Koch-Strasse 2, 22851 Norderstedt, Niemcy
